Twee jaar lang hebben we gehoord hoe thuiswerken en de coronacrisis zullen zorgen voor een explosieve stijging van het aantal burn‑out gevallen; geen zicht meer op werknemers en geen sociale contacten meer. Deze stijging lijkt mee te vallen. Maar nu is het hoge woord eruit: het thuiswerkadvies vervalt. En dat betekent voor sommigen dat zij zich, na lange tijd thuiswerken, weer moeten mengen in het kantoorleven. En dan ben ik benieuwd wat dat gaat doen voor het aantal burn‑outs.
Want waar het voor sommigen een hel is om op een kamertje te zitten en alleen te werken, is het voor anderen juist ontzettend moeilijk om in een werkomgeving te zijn. Om continu een afweging te moeten maken tussen ‘gewoon’ werken en sociale interactie. Of om te blijven concentreren, terwijl een collega in de ‘kantoortuin’ luidruchtig aan het bellen of overleggen is. En dan hebben we het nog niet over de druk die mensen kunnen voelen om erbij te horen, om naar verwachting te handelen en om gezien te worden, zonder echt op te vallen.
En dan is er ook nog een hele grote groep mensen die gedurende coronatijd met een nieuwe baan zijn begonnen en nog helemaal niet op de werkvloer zijn geweest. Waarvan iedereen vergeten is dat zij nog nooit op kantoor zijn geweest, de weg dus niet weten en misschien niet weten wat er van hen verwacht wordt. Zij hebben geen flauw idee hoe het werken op kantoor eruit ziet.
Stress ligt in dit soort situaties op de loer; want wat is jouw plek binnen de organisatie en hoe ziet die eruit als je elkaar weer dagelijks (of in ieder geval regelmatig) face‑to‑face treft. Wat kun je wel doen en wat vooral niet. Wat zijn de verwachtingen over en weer. En hoe ga je ermee om als anderen jou weer daadwerkelijk ‘zien’ werken of hoe voelt het voor jou om anderen weer te zien werken? Voel jij bijvoorbeeld stress door de directe interactie; hoe je eruit ziet, wat je zegt, wat anderen denken of hoe anderen naar je kijken? En misschien heb jij je enorm verveeld en vulde je je tijd met de was of het huishouden, haalde je totaal geen voldoening en inspiratie meer uit je werk; hoe verbloem je dat dan nu nog?
Het voorgaande zijn allemaal triggers voor stress en duiden vaak op een onderliggende oorzaak. Wat doet het met jou dat je weer naar kantoor moet (of mag)? Grijpt het je naar de keel of voel je een steen in je maag? En accepteer je dat schoorvoetend of is het tijd om hier iets aan te gaan doen? Ik kijk graag samen met jou wat het met je doet, waar het vandaan komt en hoe we dit kunnen aanpakken.
Overigens is het ook voor managers en HR enorm belangrijk om juist nu alert te zijn op de mensen die niet staan te juichen om weer terug naar kantoor te gaan en de ‘nieuwelingen’ die in de afgelopen twee jaar zijn gestart en misschien nog niet op kantoor hebben meegedraaid. De kans bestaat dat deze medewerkers zich isoleren, afzonderen en dat ze zich steeds minder zullen uitspreken. Zij komen in een negatieve spiraal terecht, met alle gevolgen van dien. Maak het bespreekbaar; bied hiervoor de ruimte en creëer een veilige omgeving. Ik kijk graag mee hoe dit kan worden vormgegeven.
